شرح شکوه عاشورای ۹۷

وطن امروز ۳۱ شهریور ۱۳۹۷

آخرین رسول خدا گویا این روزها را می‌دید و چه به وضوح، که فرمود: «همانا از شهادت حسین، حرارتی در قلوب مؤمنان پدید می‌آید که هرگز رو به سردی نمی‌گراید»! طبیعت باز هم به پاییز رسید اما در تقویم خون سیدالشهدا، همیشه سایه خورشید بلند است! پس ناظر بر خون «وارث آدم» با ما هرگز سخن از فصل خزان نگویید! اینجا و در این پهن‌دشت همیشه بهار، هیچ برگی از هیچ درختی نمی‌ریزد! حیات مطلق است کربلا! و شکوفایی مطلق است عاشورا! هر سالی به از سال پیش! هر تمثالی زیباتر از تمثال قبل! جانم به این سلام آسمانی! السلام علیک یا اباعبدالله! یزیدیان چه ابلهانه توهم زده بودند دهم محرم سال ۶۱ هجری قمری، آغاز خداحافظی با حسین‌بن علی است لیکن «حسین» هنوز هم زنده است و «سلام بر حسین» هنوز هم مانده است! هیهات! فایده نکرد تازاندن اسب‌ها بر آن پیکرهای قطعه‌قطعه! و خدا نگه داشت ثارالله را! صدالبته خدا خواست «حسین» را «شهید» ببیند اما نه «فراموش‌شده»! دهه اول محرم امسال هم تمام شد اما آنچه به یقین باقی می‌ماند، مهر و محبت اولاد آدم به حضرت اباعبدالله است! تاسوعا به این پرشوری، ندیده بودم! عاشورا به این پرباری، ندیده بودم! روزهای اولی که تهران بودم و این روزها که زنجان، همه از عظمت بیشتر و شکوه فزون‌تر محرم امسال سخن می‌گفتند! هر جای ایران عزیز و اساسا هر جای دنیا، اگر سالیان پیش، روضه رضوان حسینی بود، امسال این روضه مضاعف شده بود! و این یعنی سنگ تمام عاشوراییان برای امام عاشورا! از حق نگذریم که اغیار هم به‌خصوص با مدد از فضای مجازی، سنگ تمام گذاشتند بلکه محرم امسال در عالم معنی هم مصادف با موسم برگ‌ریزان شود! و سرد شود! و اقلا آن گرمای همیشگی را نداشته باشد! تیر شبهات را زهرآگین کرده بودند و حرمله‌وار، گلوی حرف حق را و گلوگاه سخن نور را می‌زدند! واقعا چه کردند اغیار! لیکن اگر قرار بود خورشید حقیقت با این قبیل خاک‌پاشی‌ها و شیطنت‌ها کم‌نور شود که «زینب» نمی‌گفت: «ما رأیت الا جمیلا»! آنچه روز عاشورای ۶۱ قمری بریده شد، حنجره‌ها بود، نه فریادها! آیا تیر سه‌شعبه، حریف معصومیت لب تشنه حضرت علی‌اصغر نیز شد؟! و آیا ندای ملکوتی «هل من ناصر ینصرنی» نیز مغلوب رقص شمشیرها شد؟! پس «باز این چه شورش است که در خلق عالم است»؟! احسنت بر حضرت محتشم و بر کتیبه‌هایی که محرم تا محرم، پیروز می‌شوند بر کنایه‌ها! روشنفکران غربزده باید عادت کنند به اینکه هر عاشورا، پرشور و شعورتر از عاشورای سال پیش باشد! این سنت الهی است! تأکید رسول‌الله نیز هست؛ به سردی نمی‌گراید گرمای ثارالله! می‌بینی طرف اصلا مسلمان نیست اما به آزادگی حسین، ایمان دارد! و برای جهاد او، احترام قائل است! غربزدگی البته بلیه‌ای نیست که با درج مذهبی در شناسنامه‌ای یا گذاشتن عمامه‌ای بر سری از بین برود! غربزدگی، سرطانی درونی است که تو را حتی به شعارهایی هم که می‌دهی، بی‌ایمان می‌کند! مظهر تناقض است فرد غربزده! وقیحانه خواهان نگارش زیارت عاشورای دیگری عاری از مضامین خشونت‌بار(!) می‌شود و به بهانه یک پلاکارد، همه صفحات روزنامه‌اش را علیه خشونت، سیاه می‌کند لیکن طلبه‌ای اگر بی‌هیچ گناهی، قربانی قلدری ۴ تا اراذل و اوباش شود، دریغ از یک کلام واکنش منورالفکر ما! یعنی همان قدر که غرب در شعار «حقوق بشر» صادق است، غربزده‌ها هم در شعر «نفی خشونت» که زیاد می‌سرایند، صداقت دارند! وای بر ما اگر قلم را بر مدار آزادگی نچرخانیم! نه! بحث اصلی کربلا، آب نبود! جنگ بود میان ۲ اسلام! اسلام ناب محمدی، از یک‌سو و اسلام علنی‌کردن هر نوع فسق و فسادی، از سوی دیگر! اسلام حسین و اسلام یزید! اسلام عباس و اسلام عمر سعد! اسلامی که تن به امان‌نامه شمر نمی‌دهد کجا و اسلامی که فریفته وعده دروغین ملک ری می‌شود کجا؟! کسانی که حتی آب خوردن مردم را هم گره به قول و قرار دشمن زدند و عمق فهم‌شان از کربلا، خلاصه در مبحث آب می‌شود را دعوت می‌کنیم به اسلام عزت‌مدار حسین‌بن علی! آری! حسین و اصحابش هم می‌توانستند تن به بیعت با یزید بدهند و آقایی او را بپذیرند لیکن سخن سر آن است که اصلا و اساسا یکی چون حسین با یکی چون یزید، تن به بیعت نمی‌دهد! علت؟! فسق و فساد یزید، آشکار بود! قبلی‌ها اقلا ظاهری را نگه می‌داشتند و تحفظی داشتند اما یزید، ابایی از ابراز عمومی و علنی هیچ فسق و فسادی نداشت! لذا اباعبدالله تن به پذیرش حکومت او نداد! و غریبانه به شهادت رسید اما برای همیشه روزگاران، پرچمدار مبارزه با ظلم و انحراف شد! باید هم نبض حوادث دنیا، دست امام عاشورا و روز عاشورا باشد! یک سوی این دنیا، همان «ظهرالفساد فی‌البر و البحر» است اما سوی دیگرش چشم بر حسین دارد! همان سو که دیروز در کربلای ۵ «زیارت عاشورا» داشت و امروز در کربلا «زیارت اربعین» دارد! و هنوز هم برای حاج ‌قاسم‌های جبهه حق، شهادت از عسل، شیرین‌تر است! بگذار ترجمه کنم آن نوحه ترکی را: «باد، آرام می‌گیرد؛ توفان فرو می‌نشیند اما پرچم حسین هنوز هم در اهتزاز است!» و قدر مسلم «عاشورا» رمز تمام فتوحات ماست! ما با «حسین» از این «گردنه سخت جنگ روزگار» هم عبور خواهیم کرد ان‌شاءالله و از یاد نمی‌بریم که با همین الگوگیری از امام عاشورا بود که توانستیم از «گردنه سخت روزگار جنگ» عبور کنیم! غربزده‌ها متلک می‌اندازند که دعوای عربی با عربی دیگر در ۱۴۰۰ سال پیش به ما چه! این را می‌گویند «به ما چه» اما لوگوی روزنامه خود را با رنگ پرچم تکفیری‌هایی ست می‌کنند که سر از بدن محسن حججی ایرانی جدا کردند! یا آن تیتر وقیحانه «سرتیپ حسین همدانی در سوریه کشته شد»! قبول کنید مشکل از قلب مریض‌تان است و الا شهید راه امنیت وطن خود را که رفت تا پای دشمن به خاک ایران عزیز باز نشود، اینگونه نمی‌زدید! مشکل شما، نه با ملیت حسین‌بن علی، که با هویت و حریت سید و سالار شهیدان است! و نه عجب که هنوز هم و با وجود این همه فسق و فساد بیّن، آل‌سعود عرب را «برادر» می‌خوانید لیکن از طعنه به رهبر عربی حزب‌الله لبنان، غفلت نمی‌کنید! حقا که سمبل تناقض هستید! والله حسین‌بن علی علیه‌السلام «وارث آدم» است و ملیت او، ملیت تمام احرار عالم! و نه عجب که منجی عالم بشریت نیز خود را با «حسین» معرفی می‌کند! و به «حسین» می‌شناساند! کاش زودتر بیایی مهدی فاطمه! با «رمز عاشورا» فتح‌الفتوح شما دیدنی‌تر است! روی درخت عاشورا، همه برگ‌ها مانده‌اند! و همه شهدا زنده‌اند! مانده‌اند و زنده‌اند، بدان امید که در سپاه بقیةالله باشند! و هر چند هنوز هم محرم است اما «ما منتظریم تا محرم گردد…»!

این نوشته در یسار ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

یک دیدگاه

  1. حسین قدیانی می‌گوید:

    بسم‌الله الرحمن الرحیم
    .
    .
    .
    اینستاگرام ح‌سین ق‌دیانی

  2. ناشناس می‌گوید:

    یا علی

  3. ناشناس می‌گوید:

    خیلی هم عالی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>