نتیجه شرمنده نبودن!

وطن امروز ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۶

ناظر بر آنچه دیروز در معدن زمستان یورت و چند روز پیش در متن مراسم سخنرانی حسن روحانی در روز کارگر رخ داد و از جمهور گرفته تا رئیس‌جمهور، همه هم دیدند و شنیدند، سخن بسیار است اما بیاییم بررسی کنیم متاثر از چه چیزهایی، کارگران همیشه صبور ما اینچنین بی‌تاب شده‌اند؟! قطع به یقین، جماعت کارگر، هیچ روزی بی‌مشکل نبوده لیکن در این ۴ سال، حادث شدن ۲ اتفاق به موازات هم، کاسه صبر کارگران ما را لبریز کرده است! نخست، ازدیاد مشکلات و اضافه شدن هر روزه مشکلی بر مشکلات قبلی، تا آنجا که به یکباره باید شاهد تعطیلی این همه کارخانه نام و نشان‌دار و نیز بیکاری این همه کارگر پرتلاش و بی‌ادعا باشیم! دوم، بدترین نوع مواجهه دولت اعتدال با قشر کارگر و اساسا همه اقشار به حیث اقتصادی ضعیف جامعه! می‌بینی کارگر، بیکار است و کارخانه، ورشکسته؛ رکود و عدم تولید و اشتغال هم بدل به مهم‌ترین معضل اقتصاد کشور شده، آنوقت آقای روحانی، چشم در چشم همین کارگر می‌دوزد و می‌گوید «ما شرمنده مردم نیستیم»! در مقوله تخلف یا فساد، در دولت ایشان، رسما رکورد زده می‌شود، آنوقت آقای روحانی به جای حداقلی از برخورد شایسته، موضوع را به یک «معوقه بانکی» ساده فرومی‌کاهند! در قضیه مدیران نجومی‌بگیر، دولت به جای عمل به وعده خود مبنی بر مواجهه بدون خط قرمز با فساد، از این جماعت ۴ درصدی همیشه متوقع همیشه متوهم همیشه زیاده‌خواه، با عنوان «ذخیره و امانتدار» یاد می‌کند! و از معرفی فقط و فقط یک مدیر با حقوق کلان به دستگاه قضا، خودداری می‌کند! در کرمانشاه مردم با شعار «بیکاری، بیکاری، بیکاری» سخن خود و به عبارت بهتر درد خود را به گوش شخص آقای روحانی می‌رسانند اما ایشان، به جای یک کلمه همدردی با مردم، مدعی می‌شود با شعار، مشکلات حل نمی‌شود! و طرفه حکایت اینجاست که «با شعار، مشکلات حل نمی‌شود» حرف جمهور با رئیس‌جمهور است اما رئیس‌جمهور، حرف جمهور را به خودشان برمی‌گرداند! این همه را بگذارید کنار وزرایی که اشرافی‌ترین زندگی‌ها را دارند! اشرافی‌ترین رفتارها! اشرافی‌ترین گفتارها! اشرافی‌ترین خانه‌ها! اشرافی‌ترین ماشین‌ها! و یاللعجب! که اخیرا متوجه نوع خاصی از اشرافیت خانواده وزرا هم شدیم به نام «بیکاری اشرافی»! آری! در این نوع بامزه از بیکاری، دختر مظلوم آقای وزیر آموزش و پرورش، وقتی بیکار می‌شود، اقدام به واردات پوشاک می‌کند! و آقای جهانگیری هم در لباس معاون اول همین دولت و همین آقای روحانی، یک جوری می‌گویند کل اجناس وارداتی دختر وزیر، ۲۰۰ میلیون بیشتر نبوده، که تو گویی ۲۰۰ میلیون، برای مدیران دولت اعتدال، پول حساب نمی‌شود! نباید هم بشود! وقتی آقایان و دوروبری‌ها حدود همین رقم، هر ماه به عنوان حقوق و مزایا دریافت می‌کنند، نباید هم ۲۰۰ میلیون را پول حساب کنند! خب! نتیجه این همه که برشمردم، می‌شود لبریز شدن صبر کارگر! بله البته! قبلا هم کارگران عزیز ما بی‌مشکل نبوده‌اند اما اینجا بحث بر سر دولتی است که با وجود ازدیاد مشکلات جامعه کارگری نسبت به همه گذشته‌ها، جوری رفتار و گفتار می‌کند کانه کارگر، رعیت است و دولتمرد، ارباب! و «ما شرمنده مردم نیستیم» دقیقا محصول همین نگاه ارباب ـ رعیتی است! قدر مسلم و به دور از هر گونه خط‌کشی سیاسی، آنچه چند روز پیش در روز کارگر رخ داد و آنچه دیروز در معدن زمستان یورت، برای ما هم بسی تلخ و مرارت‌بار بود، اما جناب آقای روحانی! باور بفرمایید حوادث مدنظر، نتیجه رفتار و گفتار حضرتعالی و سایر شرکا در دولت اعتدال است! آری! زیادی که موضع از بالا به پایین داشته باشی، همین می‌شود که حتی کاسه صبر کارگر همیشه صبور را هم، عاقبت لبریز کنی! آقای روحانی! با وجود این همه بی‌تدبیری و این همه نگاه از بالا به پایین به اقشار ضعیف جامعه، خواهش می‌کنیم مردم ما را این همه از جنگ نترسانید! «جنگ» همین نوع عجیب و غریب از دولتمردی شماست! وقتی ۴ سال تمام، با ابتدایی‌ترین خواسته‌های این مردم، جنگ می‌کنید و با بدترین نوع ادبیات، جواب درددل‌های ایشان را می‌دهید، همین می‌شود دیگر! والله با وجود حافظان حریم امنیت کشور، خبری از سایه شوم جنگ بر سر این کشور نیست اما قبول بفرمایید سایه شوم بی‌تدبیری، بیش از این صلاح نیست بر سر این کشور، سیاهه‌ای از سیمان بکشد! اصلا صلاح نیست! دارید خودتان وضع را می‌بینید دیگر!

این نوشته در یمین ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

یک دیدگاه

  1. سیداحمد می‌گوید:

    بسم الله الرحمن الرحیم

    میلاد آقا علی‌اکبر علیه‌السلام بر دوستان عزیز مبارک باد!

  2. سیداحمد می‌گوید:

    «بیکاری اشرافی»

    قشنگ گفتی!

  3. سیداحمد می‌گوید:

    برای این جماعتی که به صورت طبیعی حق ماموریت و اضافه کاری و پاداش ۷۰۰ میلیونی می‌گیرن، دیگه ۲۰۰ میلیون پول خرد محسوب میشه!

    اونقدر هم از حقیقت جامعه و مردم عادی دوره، خیلی راحت میاد میگه «۲۰۰ میلیون بیشتر نبود»!
    یعنی از خجالت باید بمیری!
    برای این جماعت که تجارت‌های چند صد میلیاردی دارن، ۲۰۰ میلیون خیلی ناچیزه!

    فقط یه سوال برام پیش میاد! این جناب جهانگیری که مدعیه پدرش معدن‌چی بوده و با درد و رنج زندگی کارگری آشناست، این همه ثروت از کجا آورده؟! برادرش اون بانک رو از کجا آورده؟!
    از پدرشون که به ارث نبردن؟!
    صدقه سر مسئولیت دولتیه دیگه؟!

  4. shillar_94 می‌گوید:

    معدنچیان یورت
    قلبشان در سینه
    از زخم درون
    فریاد داشت…

  5. .... می‌گوید:

    مسئله اینجاست که نمی‌بینند!

  6. .... می‌گوید:

    «بیکاری اشرافی» کلمه‌ی جالبی بود!

  7. صبا می‌گوید:

    خدا ورشون داره!

  8. کهنه سوار می‌گوید:

    به سید احمد!

    تازه اون ۲۰۰ میلیون را به سه برابر قیمت به خلق‌الله می‌اندازند!
    کانتینر ۲۰۰ میلیونی بعدی هم هفته بعد می‌رسه
    به همین ترتیب هفته‌ای ۴۰۰ میلیونی کاسب‌اند!

  9. به جرم عشق می‌گوید:

    دیدن فیلم دردهای معدنچی داغدار، خواب رو از چشمان ما گرفت و خون به دل ما کرد.
    کاش اردوهای جهادی برای تسلی دلشان هدایای مردمی ببرند.
    ما لبیک خواهیم گفت به این شرافت…

  10. مجتبی ق می‌گوید:

    اگر کسی می‌خواست مشی غرب‌گرا و اشرافی و دودره باز این به ظاهر انقلابی‌های سابق رو تبیین کنه به خوبی این دولت نمی‌تونست.
    خدا رو شکر سال ۹۲ این دولت اومد سر کار!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>