گسل تفرقه

رئیس‌جمهور و معاون اولش در نخستین واکنش خود به زلزله‌‌ی غرب کشور، ضمن ابراز هم‌دردی با زلزله‌زدگان، کار دولت را بسی بیش از ابراز محبت لفظی خواندند و از همه‌‌ی گروه‌های سیاسی و اصحاب رسانه من‌جمله طرف‌داران خود خواستند تا با پرهیز از گروکشی سیاسی و اسکی روی غم و رنج هم‌وطنان داغ‌دار، با همه‌ی توان به صحنه‌ی خدمت بیایند و از ابرازنظر عجولانه و مقصرتراشی‌های بی‌سود، خودداری کنند. در بخشی از پیام رئیس‌جمهور آمده است: «فی‌الحال که فقط چند ساعت از وقوع زلزله می‌گذرد و دقیقا مشخص نیست که چه تعداد از ویرانی‌ها و کشته‌ها متعلق به پروژه‌ی مسکن مهر است و حتی این هم مشخص نیست که این واحدها را آیا دولت‌مردان قبل از ما ساخته‌اند یا اقلا بخشی از آن مثل دیوارها و جداره‌ها در دولت ما ساخته شده، مصداق مسلم گروکشی سیاسی است این‌که بخواهیم توان خود را به جای امدادرسانی، مشغول بگومگوی ناتمامی کنیم که شوربختانه میان طرف‌داران دولت قبل و فعلی هم تسری پیدا کند». معاون اول رئیس‌جمهور هم که به محض اطلاع از زلزله، خود را به کرمانشاه رساند، در گفت‌وگویی با خبرنگاران بیان داشت: «الساعه هیچ چیز بهتر از عزم جزم برای خدمت بیشتر و امداد بهتر نیست و در حالی که شماری از هم‌وطنان ما زیر آوار هستند، هیچ چیز هم بدتر از این نیست که بخواهیم با سوءاستفاده از زلزله، تسویه‌حساب سیاسی کنیم. برای این‌که ببینیم چه دولتی و چه دولتمردی تا چه حد مقصر است، هم وقت هست و هم احتیاج به کار کارشناسی و الا این، آن را مقصر می‌خواند و آن هم این را، که خود این، یعنی خلل اصل‌کاری در کار امدادرسانی»!

کاش- تأکید می‌کنم کاش- آقایان روحانی و جهانگیری به جای آن مواضع سیاسی و اتهام‌زنی‌ها که معلوم شد خیلی هم درست و دقیق نبود، جملات ملاحظه‌شده را می‌گفتند تا زلزله، این‌همه به محل گروکشی جناح‌های سیاسی بدل نمی‌شد! صدالبته آقای روحانی کمی دیر به این نتیجه رسیدند که در مقطع فعلی «زلزله، میز محاکمه نیست»! آنی فرض کنید این جمله را و این نگاه را، همان بدو امر اتخاذ می‌کردند! قطعا این‌همه فضا شلوغ و پر از گمانه‌زنی‌های غیرکارشناسی نمی‌شد که الان شده! اینکه در روایات ما آمده «مردم به دین سران و دولت‌مداران خود هستند» یعنی اگر رئیس‌جمهور و معاون اولش، بخواهند در ورای زلزله و آن‌هم در شرایطی که هنوز تعدادی از هم‌وطنان ما زیر آوار هستند، حرف‌های غیر بزنند و مواضع شاذ بگیرند و با وجود گذشت ۵ سال از مسندنشینی خود، هم‌چنان همه چیز را گردن قبلی‌ها بیندازند، واقعا چه انتظاری می‌توان از هواداران ایشان یا هواداران دولت قبل یا دیگر مردم داشت که صحیح و عاقلانه و غیراحساسی و منطبق با منطق، سخن بگویند؟! بله! باز هم گلی به جمال آحاد ملت و متنفذین خیرخواه مردم‌مدار که از تهدید دل‌خراش زلزله، فرصت خدمت و محبت و انسانیت ساختند و دوشادوش سپاه و ارتش و بسیج و هلال‌احمر، صحنه‌های زیبایی از کمک‌رسانی آفریدند اما آنی فرض کنید رئیس‌جمهور و معاون اولش به جای اولین موضع‌گیری‌های ناپخته‌ی خود، جملات ابتدایی این متن را بیان می‌کردند! حتما الساعه فضای بهتری را به‌خصوص در فضای مجازی شاهد می‌بودیم! قدرمسلم این خوب نیست که هنوز سیل نیامده و هنوز ابعاد خسارت زلزله مشخص نشده و هنوز کار کارشناسی انجام نشده و هنوز فلان رقابت ورزشی را نباخته‌ایم و هنوز بهمان مسابقه را تمام نکرده‌ایم، این بنا کند تخریب آن و آن هم بنا کند تخریب این! از قضا، گسل اصل‌کاری یعنی همین! و مصیبت بدتر از زلزله یعنی همین! همین که با وجود ویرانی کامل بیمارستان تازه افتتاح شده در همین سال پیش و توسط همین دولت، آقایان روحانی و جهانگیری کمافی‌السابق توپ را شوت کنند زمین قبلی‌ها! و بعد هم بفهمند بله! اولا مسکن مهر با همه مساعی‌ در زمینه کم‌هزینه بودن، به حیث بن و ریشه در برابر زلزله بیش از ۷ ریشتری مقاومت کرده و ثانیا همین دیواره‌های فروریخته هم به حیث زمان ساخت، اغلب تعلق به دولت فعلی دارد! نه! اشتباه نکنید! بحثم سر این دولت و آن دولت نیست! که رئیس آن دولت، آن‌طور که خود مدعی است بیشترین زاویه را با جریان اصول‌گرا دارد! بحثم سر گسلی است که منبعث از آن، هنوز تیم ملی گل نزده، سران این دولت، آن را دسته‌گل دولت خود بخوانند و یکی هم جواب بدهد که هیهات! این گل ریشه در خدمات دولت‌های قبل دارد! آقای روحانی! آقای جهانگیری! آقا و خانم خواننده! جناب راقم این سطور! لطفا این گسل خطرناک را مشاهده کنیم و الا نه حتی به یک ملت دودسته، که رسما بدل می‌شویم به ۲ ملت، که علی‌رغم تکلم به زبان مشترک، هیچ حرف هم را نمی‌فهمیم! به حرمت نگاه معصومانه‌ی آن نوزاد که از زیر آوار، زنده و با لبخند بیرون آمد، بیا ای هم‌وطن! ای دولت‌مرد! ای ایرانی! بس کنیم این بساط را! والله خودمان هم از این همه تفرق و دودستگی، خسته شده‌ایم و بدبختی حالی‌مان هم نیست که خسته شده‌ایم!

این نوشته در یمین ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

یک دیدگاه

  1. .... می‌گوید:

    به نام خدا

  2. بجستان می‌گوید:

    شما بفرمایید برادر بزرگوار اگه یک لعنة الله علی القوم الظالمین لفظی هم ننگیم، چه کار کنیم؟!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>