و همه منتظرانش یعقوب…

وطن امروز ۲۵ اسفند ۱۳۹۵

دلم مسافرت می‌خواهد
به جایی که نیست
به غاری با پایان باز…
که آن‌طرفش به دریا می‌رسد!
به ساحل
به آزادی
به صلح
به حیاط امام‌زاده‌ای نامکشوف
شهری در کنج آسمان
مدینه‌ای که هر روز صبح
لاله‌هایش
قناری‌هایش
بادبادک‌هایش
و عروسک‌هایش
به «گل نرگس» سلام می‌کنند
من باید «پلاک» یک «ستاره» را
که هنوز در «جبهه جنوب» زندگی می‌کند
به دست مادرش برسانم…
و آشتی کنم
با جزر و مد اروند
و آن‌همه نخل سرجدا
من هنوز
دنبال «قایق عاشورا» می‌گردم
که در «شب حنابندان» گم شد
و آنطور که یادم هست
آخرین بار
«سردار جمهور»
در «هور» دیده شد…
بشنو از «نی»
بشنو از «سنگر»
بشنو از «بیسیم»
عمار، عمار، عمار
میثم! بگوشم…
من در «سه‌راهی شهادت»
با مورچه‌ای آشنا شدم
که هر شب، «نمل» می‌خواند
و با رزمنده‌ای که سلیمان نفسش بود!
و با سرهنگی که با آخرین حقوقش
تلویزیون چوبی دردار خرید
برای فرزند همرزم شهیدش
که امام را در ابعاد «خمینی» نشان می‌داد
دلم سفر می‌خواهد
لابه‌لای ابرها
گذشته‌ای نزدیک
و آینده‌ای که شاید همین آدینه باشد
گوشه «پادگان حمید» شاید
من عاشق تماشای شهری هستم
با فقط یک روزنامه
چاپ عصر
۱۶ صفحه سفید
تا دفترچه نقاشی «بچه‌های ولی‌عصر» باشد…
مدادرنگی‌ها را تیز کنید!
نقش و نگار مرا
خفه کردند با «سیمان»!
شمشیرها را برق بیندازید!
بند پوتین‌ها را محکم کنید!
سفری دراز در پیش است…
ببینم!
شما شهری نمی‌شناسید
که همه فصل‌هایش «بهار» باشد؟!
و همه زنانش «حوا»؟!
و همه مردانش «آدم»؟!
و همه سربندهایش «یا زهرا»؟!
و همه کوچه‌هایش «بنی‌هاشم»؟!
و همه روزهایش «تاسوعا»؟!
و همه رودهایش «علقمه»؟!
و همه جزایرش «مجنون»؟!
و همه منتظرانش «یعقوب»؟!
وهمه چشم‌هایش «نوح»؟!
و همه موحدانش «ابراهیم»؟!
و همه حاجیانش «هاجر»؟!
و همه امیدوارانش «موسی»؟!
و همه حواریونش «عیسی»؟!
و همه پادگان‌هایش «دوکوهه»؟!
و همه فرماندهانش «حاج‌احمد»؟!
و همه شب‌شکنانش «نصرالله»؟!
و همه مساجدش «مسجدالاقصی»؟!
و همه کانال‌هایش «حنظله»؟!
و همه شب‌ جمعه‌هایش «کمیل»؟!
و همه تقاطع‌هایش «سه‌راهی شهادت»؟!
و همه کربلاهایش «پنج»؟!
و همه خنده‌هایش «خرازی»؟!
نه! در «نقشه» نیست شهری که بنا دارم مسافرش باشم!
سرتان را بالا بگیرید…

این نوشته در یمین ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

یک دیدگاه

  1. سیداحمد می‌گوید:

    بسم‌الله الرحمن الرحیم

  2. سیداحمد می‌گوید:

    اللهم عجل لولیک الفرج…

  3. shillar_94 می‌گوید:

    جناب قدیانی نگاه خاصی به پیرامون خود دارد… زبان این شعر، زبانی تصویری است، به این معنی که شاعر، به جای سخن گفتن، گویا نقاشی می‌کشد…

  4. پیرمرد می‌گوید:

    جناب قدیانی!
    ممنون که ما را همراه خود به این شهر آوردی…

    اللهم عجل لولیک الفرج

  5. قاصدک منتظر می‌گوید:

    من به دنبال شهری می‌گردم
    که طلوع بهارش
    طلوع حضور یار باشد
    و حسن یوسفش
    زلیخاهای شهر را عاشق کند
    و عطر نرگسش
    چشمان یعقوب‌ها را بینا!
    .
    شما شهری نمی‌شناسید
    که سال‌ها دویدن را
    به لحظه‌ی رسیدن
    ختم به خیر کند؟!
    جایی که منتظرانش را
    به کنارش برساند؟!
    شهری که منطقه به منطقه‌اش
    به وسعت تمام گلستان‌های جهان
    زیبایی داشته باشد؟!
    .
    راستی!
    از کدامین دریا باید عبور کرد
    که به آن دیار رسید؟

  6. برف و آفتاب می‌گوید:

    و همه‌ی خنده‌هایش «خرازی»…

  7. ... می‌گوید:

    خیلی عالی بود…
    خیلی خوب، همه رو جمع کردین…

  8. فرزند خراسان می‌گوید:

    خیلی زیبا…
    خوش به حال حس و حال شاعرش!

  9. شیدای چمران می‌گوید:

    چقدر حال خوب کن…
    سال نوتون هم مبارک

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>